Teoman Madra’nın 50 yılı aşan sanat yaşamı boyunca ürettiği çok sayıdaki eseri bir araya getiren kapsamlı kitap, Prof. Dr. Selçuk Artut’un yürüttüğü arşiv çalışmaları sonucunda yayımlandı.
Yaklaşık 300 sayfadan oluşan kitapta okuyucular, Teoman Madra’nın Işık Oyunları, Bilgisayar Sanatı ve Dijital Sanat alanlarında ürettiği çalışmaları yakından inceleme fırsatı buluyor. Yayın, sanatçının farklı dönemlere yayılan üretimini kapsamlı bir seçkiyle sunarken, Türkiye’de teknolojik sanatın gelişimine yaptığı öncü katkıları da görünür kılıyor.
Kitapta ayrıca Selçuk Artut’un, Teoman Madra’nın yaşamına ve sanat pratiğine yakından tanıklık etmiş kişilerle gerçekleştirdiği söyleşiler yer alıyor. Bu söyleşiler, sanatçının üretim süreçlerine, düşünce dünyasına ve Türkiye sanat ortamındaki yerine farklı perspektiflerden ışık tutuyor.
Kitap kapsamında söyleşilerine yer verilen isimler, yayındaki sıralarıyla şöyledir: Beral Madra, Yahya Madra, Etem Postacıoğlu, Tulya Madra, Muhtar Kent, Ömer Madra, Çetin Özer, Filiz Ali, Alper Maral, Meltem Bozoflu ve Aydın Teker.
Selçuk ARTUT, insan, teknoloji ve kültür arasındaki ilişkileri araştıran disiplinlerarası bir sanatçı, akademisyen ve araştırmacıdır. Sanatsal pratiğinde yaratıcı kodlama, algoritmik üretim, yapay zekâ, etkileşimli sistemler, ses ve görsel-işitsel performanslar aracılığıyla algı, deneyim, kültürel bellek ve yaratıcılığın değişen sınırlarını inceler.
Eserleri ve performansları Shenyang, Expo Osaka, Sonar İstanbul, ISEA, SIGGRAPH, ICA London, Art Hong Kong, İstanbul Bienali ve Kanvas UAE gibi uluslararası platformlarda sergilenmiştir. European Graduate School’dan Medya ve İletişim alanında doktora derecesine sahip olan Artut, Sabancı Üniversitesi Görsel Sanatlar ve Görsel İletişim Tasarımı Programı’nda profesör olarak görev yapmaktadır.
1998’den bu yana deneysel müzik grubu Replikas’ın üyesidir. 2016’da Alp Tugan ile kurduğu RAW ikilisinde canlı kodlama ve algoritmik sistemlerle görsel-işitsel performanslar üretmektedir. Çalışmaları sanat, teknoloji, kültürel miras ve hesaplamalı sistemler arasındaki ilişkileri yeniden düşünmeye odaklanır.
