|
İnsan; bazen Edremit’de bir mandalina ağacının altında çocuk, bazen Odtü amfilerinde geleceği düşleyen bir idealist, bazen bir fabrikada dünyayı elleriyle çoğaltan bir emekçi, bazen memleket kokan fırtınalı denizlerin ta kendisidir. Bu kitap; zirvelerden denizlere coşkuyla koşan bir nehrin; sokaklardan, meydanlardan, sevdalardan, kayıplardan ve kavgalardan geçerek kendi sessizliğiyle barışma hikayesidir. Burada; çocukluğun o masum salıncağından düşüp aniden büyüyenlerin, ıslak pardesülerini bir kafenin kapısında bırakanların, cesaretin mavisine ve Taksim’in mağrur selvisine sığınanların sesi var. Burada; büyüme şansı elinden alınan bir çocuğun kara kaşının sızısı, babanın orta şekerli kahve kokan bilge vasiyeti, annenin sisler içinde solan vesikalık fotoğrafı ve keşkeleriyle eski odalarında yüzleşenlerin ortak hafızası var. Her şeye rağmen hayatın inatçı neşesine bayılanlara, her sabah bir çocuk gibi sil baştan başlayabilenlere ve günü turuncudan maviye uğurlayıp “avuç içim aydınlık” diyerek bu dünyadan dervişce çekilebilenlere… Söz dinlemeyen kalemiyle dünyayı çoğaltan tüm suskunlara saygıyla. |
