İçinde bulunduğumuz çağ, bilginin hızla arttığı ancak anlamın da aynı hızla “fakirleştiği” paradoksal bir dönemdir. Dijital gürültünün kakofonisinin her yanı sardığı, “sanal” olanın “hiçliği” maskelediği ve insanın kendi özünden, insanı insan yapan temel unsurlardan koparak mekanik bir varoluşa sürüklendiği bu yüzyılda; yazar, bizleri kadim bir ikilemin ortasına bırakıyor: Varlık ve Hiçlik. Fakat bizi burada bu dehşete düşürücü atmosfere teslim etmiyor, yollara işaretler koyuyor, izler bırakıyor, Grimm Kardeşler’in meşhur masalındaki gibi ekmek kırıntıları bırakarak çıkış yollarını da gösteriyor. Yazar, idealizmden materyalizme, özne-nesne diyalektiğinden yapay zekanın soğuk mantığına kadar geniş bir yelpazede, modern insanın yaşadığı anlam erozyonunu incelikle analiz ediyor, kişisel gözlemlerle besleyerek değişik açılardan görmemizi sağlıyor.
