“Ben yavaştım. Yavaş olmak kaçanın ritmidir.
Acele edenlerse varacakları yeri bilirler.”
Kapadokya’nın sabahında giyilen ve üzerindeki peri bacası tozuyla alelacele bir bavula tıkıştırılan soluk gri bir gömlek… Orhan Tahir, arkasında cevapsız çağrılar, hastane odasında bırakılmış ağır bir imza ve yüzleşmekten korktuğu bir geçmiş bırakarak İstanbul’a adım atar. Ancak cep telefonunu “uçak modu”na almak, insanı yalnızca şebekeden koparır; peşinden gelen hatıralardan ve sızlayan vicdandan asla korumaz.
Yere Basmak, Sultanahmet’in nemli sokaklarından Tiran’ın gri binalarına uzanan, “masumiyetini kaybetmiş” bir sosyoloğun içsel sürgünü. Kendinden uzağa kaçmaya çalışırken her adımda kendi gerçeğine çarpanların, durmaya ve nihayetinde toprağa dürüstçe basmaya çalışanların hikâyesi. Volkan Konya, insan ruhunun o en tekinsiz arafını; suçluluk ile özgürlük arasındaki o ince çizgiyi sarsıcı bir dille sorguluyor.
