Unutmak bir hak mıdır, yoksa sadece başkasına devredilen bir yük mü? Hafıza Bankası, insanların taşıyamadıkları anıları bıraktıkları bir merkezdir. Suçluluk, pişmanlık, tanıklık… Hatırlamak istemeyenler için güvenli bir kapı. Kemal Aras, bu bankada yıllarca çalıştı. Başkalarının anılarını izledi, sınıflandırdı, sildiğini sandı. Ta ki bir gün, kendi hafızasındaki boşluğun tesadüf olmadığını anlayana kadar. Bir çocuğun ölümü, bir anlık tereddüt ve yıllarca bastırılmış bir suçluluk… Kemal’in kişisel yüzleşmesi, kısa sürede toplumsal bir çatlağa dönüşür. Çünkü Hafıza Bankası anıları silmemektedir. Sadece onları başkalarına yüklemektedir. Tanıklar, taşıyıcılar ve suskunlar arasında kurulan bu düzen çökerken, okur şu soruyla baş başa kalır: Bir suçu hatırlamamak, onu ortadan kaldırır mı? Yoksa sadece daha derinlere mi gömer?
