Charles Olson’ın yirminci yüzyıl ortasında yazdığı “İzdüşümsel Şiir” ve “İnsan Evreni” manifestoları, biçim ve gerçekliğe dair tutum bakımından yeni bir şiirin ve şairin habercisiydi. İzleyen on yıl içinde bu manifestolar beden, nefes, algı ve deneyimi temel alan yeni bir şiir iklimi yarattı. Soğuk Savaş dönemi politikaları kültürü ve evreni kapalı bir anlamlar dünyasına hapsederken yeni şiir bu kuşatmaya karşı bir direniş cephesi oluşturdu. Bu kitapta, “radikal açıklık” diye tanımlanan bu direnişin kodları çağdaş-kadim zaman, sözlü kültür ve evren tahayyülü olarak belirlenerek yeni Amerikan şiiri tarihsel bağlam, kuram ve biçim gibi birden fazla hatta inceleniyor.
