"Toprak okulun popüler çocuğu değildi. Zengin de değildi. Babası
devlet memuruydu. Annesi, evi adeta bir görev bilinciyle
sırtlanmış, yorgunluğunu belli etmeyen bir kadındı. Abisi…
Ailenin övünç kaynağıydı. Her yerde parmakla gösterilen, zeki ve
başarılı biriydi. Toprak hep onu idol aldı. Hep onun gibi olmaya
gayret etti içinde...
Ama insan bazen ne kadar çabalarsa çabalasın, içinde
dolduramadığı bir boşluk taşır. Toprak da öyleydi. Herkesin
kendinden bir beklentisi vardı; onun ise kimseye açamadığı küçük
hayalleri. Sessizce büyüttüğü cümleleri, geceleri tavana bakarken
kurduğu ihtimaller…
Kendi içinde kurduğu dünyada, ait hissedeceği birini bekliyordu."
