Yarınki Türkiye’nin kurucuları, yaşama zevkini
bırakıp yaşatma aşkına gönül verecek, sabırlı
ve azimli, lâkin gösterişsiz ve nümayişsiz
çalışan, ruh cephesinin maden işçileri
olacaklardır. Bu ruh amelesinin ilk ve esaslı işi,
insan yetiştirmektir. Hünerleri hep fedâkarlık
olan bu hizmet ehli gençler, hizmetlerinin
mükâfatını da hizmet ettikleri in-sanlardan
beklemiyecekler, sonsuzluğa sundukları
eserin sesinin akislerini yine son-suzluktan
dinleyeceklerdir. Yarınki Türkiye’nin kurucuları,
millet ve cemaat uğrunda fedakârlıklar
kabullenenlerin artık bulunmadığı
cemiyetimizde, muhtelif sîmâda insan-ları
şahıslarında birleştireceklerdir. Onlarda Yunus
Yavuz’la birleşecek; Sinan Âkif’e uzanacak;
Ebu Hanife Hüseyin Avni’yi tebrik edecektir. Ve
onların eseri olan yarınki Türkiye, şu temellerin
üstünde kurulacak; Anadolu’nun toprağından
kaynayan bir kan, cemaat için harcanan emek,
bin yıllık bir tarih, otoriteli bir devlet ve ebedî
olduğuna inanmış bir ruh…
